Insigne Katzenelnbogen De nomine situque montis Meliboci et de migratione gentium ex finibus illis

Introductio Ⅰ Situs Ⅱ Etymologia nominis Ⅲ Chatti Meliboci Conclusio
Ad finem paginae Index superior Adspectus primendi

Chatti Euclini

Coniectura Beati Rhenani

Chatti in Scotia

Chatti Moelibosci

Chatti Euclini

Pagus Ambergau

Scoti et lapis de Scone

Catalaunia

  1. Immigratio in Cantium
  2. Significatio nominis Chattorum euclinorum
  3. Eucii

Immigratio in Cantium

In oratione funebris citata Ogston scripsit gregem secundam Chattorum, Euclinos nominatam, non in Scotiam sed ad ostium Tamesis ( [en]Themse ) immigravisse, qui fluvius mare in Cantio influit.

Beda Venerabilis , conditor litterarum historicarum Britannicarum, Iutas / Eutios ( [da]Jyder [de]Jüten ) in Cantium ( [en]Kent ) et in insulam Vectim ( [en]Wight ) immigravisse dixit. 1

Significatio nominis Chattorum euclinorum

Chatti euclini sunt Chatti terrae euclinae ( κλίνειν , bene inclinatae), planitiei, contra Chattos Meliboci = chattos terrae montanae.

Eucii

Theudebert primus , Francorum rex, nominis variationem alteram nominavit: cum Saxonibus Euciis , qui se nobis voluntate propria tradiderunt. 2 3

Chatti euclini sunt Saxones eucii.

Chatti sunt Jyder / Jüten.

Chatti euclini ex Saxonia inferiore in Cantium emigraverunt.

Comparatio insignium
Saxonia inferior Cantium
../NiedersachsenWappen.png ../KentArms.png
Equus Saxonum

Gentes emigrantes insignia sua secum duxisse hoc exemplum demonstrat.

1 Beda Venerabilis: Historia ecclesiastica gentis Anglorum, anno 731.

2 Gundlach, Wilhelm: Epistolae Merowingici et Karolini aevi, liber primus, Weidmann: Berolini 1892, p. 132, Theudebert rex Iustiniano imperatori.

3 Neumann, Günter: [de]Namensſtudien zum Altgermaniſchen, p. 345, p. 350.

Ad initium paginae Index superior Adspectus primendi